محرم روزهای تا هنوز…امسال هم نبودم،نبودی تا لبخندی را وبوسه ایی را شریک شویم بازهم...

صدایت از آن سوی سیم که می آید،تولدت را تبریک که میگویم،اشتیاق کودکانه ی صدایت بر صدایم خیمه که میزند،یادم  می آید که بگویم که:

«دوستت دارم»

همبازی کودکانه های قدیم،محرم درد دلهای جوانی:به دنیا راه یافته ایی و کاش دنیا با تو راه  بیاید

رفیق این فاصله ها حجاب سخن نیست سخن به عریانیش با طنین صدای ما میرقصد بیا فاصله ها را جدی نگیریم

راستی رفیق دلم برای پرسه های بی خیال تنگ شده برای باران هایی که نمیترساندمان و به قهقه تا طلوع رنگین کمان میکشاندمان

یادت هست رفیق؟آخر دنیا پرسه های غروبانه ی ما بود و…

خاطرات بهاری،رفیق پاییزی ات را جان بخشید!

و امسال هم تولد تو حضور غایبی بود که آغوشم را به حسرت کشید و…این انتظار به جان رفاقتمان شیرین نیست اما ناگزیراست

بگذریم چونان همیشه ها…

تولدت مبارک رفیق!