دكتر على الشربينى پدر مروه الشربينى زن جوانى كه در يكى از دادگاههاى آلمان به دست يك متعصب آلمانى به قتل رسيد، در مصاحبه اى اختصاصى با تلويزيون "العربيه" تأكيد كرد كه نمى خواهد خون دخترش آلت دست افراط گرايانى باشد كه خشونت و برخورد خشن متقابل را دامن بزنند.
وى اظهار داشت: "من با ورود وكيل مدافع گروههاى اسلامگراى مصر به پرونده ى دخترم مخالفت كردم و نخواستم اين واقعه ى دردناك وسيله اى براى دامن زدن به تعصبات كور گردد."
دكتر على الشربينى از اين كه بعضى از وزرا و ساير مقامات مصرى در مراسم عزادارى دخترش شركت كردند سپاسگزارى نمود ولى از رييس جمهورى كشورش به دليل عدم ارسال نماينده ى مستقيم ابراز گله مندى كرد.
اين پدر دردمند گفت: "در حالى كه از سوى باباشنوده رهبر مسيحيان مصر هيئتى در مراسم عزادارى دخترم شركت كرد، ليكن هنوز از مقامات الازهر (عالى ترين مرجع مذهبى اسلامى مصر و بخشى از جهان عرب) هنوز خبرى نشده است.
در اين مصاحبه كه روز جمعه 10/7/2009 (ساعت 18:30 دقيقه به وقت گرينويچ) از العربيه پخش مى شود، دكتر على الشربينى مى گويد كه وى از طريق روزنامه ها از خبر مطلع شد. وى اين واقعه را آنقدر عجيب، دردناك و باور نكردنى مى داند كه به گفته ى او به ذهن هيچ كارگردانى خطور نمى كند.
يادآور مى شود اين بانوى جوان كه در دادگاه براى طرح شكايت خود از يك آلمانى روسى تبار حضور داشت، توسط وى در همانجا به طرز فجيعى مجروح و كشته شد. شكايت وى مبنى بر آن بود كه متهم، اين بانوى مصرى را به دليل بر سر كردن روسرى تروريست يا حامى تروريسم خوانده بود، حال آن كه اين زن جوان حتى نقاب متداول در بعضى از كشورهاى اسلامى را به چهره نزده بود.
پدر مروه به العربيه گفت كه آرزو دارد اين حادثه اذهان اروپاييان را به كنه مساله ى حجاب اسلامى آشنا كند. وى افزود: "بايد تلاشى شروع شود كه همگان بدانند حجاب ربطى به تندروى و تروريسم ندارد، بلكه بخشى از تعاليم اسلام است."
او از اين كه در اروپا به حجاب اسلامى حمله ى رسانه اى مى شود، ابراز تأسف كرد و گفت: مگر ما به لباسهاى غربيها ايراد مى گيريم.
دكتر على الشربينى از دولتهاى عرب و اتحاديه ى عرب خواست براى حمايت از خانمهاى محجبه در اروپا و امريكا اقدام كند تا خون دخترش پايمال نشود. وى يادآور شد كه با دخالت وكيل مدافع گروههاى اسلامگراى مصر در موضوع قتل دخترش به اين دليل مخالفت كرده است كه نخواسته اين واقعه ى دردناك مورد سوء استفاده قرار گيرد. او افزود: حتى از هر گونه تماسى با چنين وكيلى خوددارى كردم تا بهره بردارى تبليغاتى از آن صورت نگيرد.
از سوى ديگر طارق الشربينى برادر مقتوله در تماس تلفنى با "العربيه" اين قتل را "نژاد پرستانه" توصيف كرد. وى گفت: عربها و به طور كلى مسلمانان در آلمان از وجود گرايشهاى نژاد پرستانه در جامعه رنج مى برند.
طارق الشربينى از اين كه دولت مصر از روز اول با موضوع برخورد قاطعى نكرد، انتقاد نمود. وى خواهان مجازات اعدام براى قاتل خواهرش شد.
اين برادر دردمند گفت: در حالى كه خواهرم پيش چشم ديگران چندين ضربه چاقو خورد كسى دخالت نكرد و دخالت شوهر خواهرم موجب تير خوردن او از سوى يك پليس آلمانى شد.
وى افزود: نماينده ى كانون وكلاى مصر براى پيگيرى وارد آلمان شده است ولى هنوز وكيلى كه بايد از سوى دولت مصر موضوع را پيگيرى كند به آلمان نرسيده است.
در همين رابطه رمزى عزالدين سفير مصر در آلمان به العربيه گفت: همه ى مقامات مسئول آلمانى براى ما پيام تسليت فرستادند. خانم ميركل صدر اعظم ىلمان نيز در اجلاس ايتاليا به حسنى مبارك رئيس جمهورى مصر تسليت گفت. وى افزود قاتل يك راستگراى افراطى است كه اصولاً با همه ى بيگانگان سر ستيز دارد. ليكن گرايش وى يك پديده ى بارز در جامعه ى آلمان نيست.

به بچه ها می گفتید حرف بزن، حرف بزن و هر چه می دانی بگو. به سعید چه گفتید؟ از سعید چگونه خواستید حرف بزند؟ سعید که نمی تواند حرف بزند. او را دیده ام، وقتی می خواهد حرف بزند باید تمام بدن رنجور و بیمارش را متمرکز کند تا کلمه ای حرف بزند، به او نگوئید حرف بزن، او نمی تواند حرف بزند. او زمانی که می توانست هم حرف نمی زد، او بیرون از زندان هم وقتی دوستانش را می دید به زحمت حرف می زد، حالا انتظار داری چه بگوید؟ اوئی که زبانش در دهان سنگینی می کند و به زور هم نمی تواند کلمه ای سخن بگوید. دستت را گذاشته ای روی شانه رنجورش و بدن ضعیفش را فشار می دهی و می گویی: " بگو که می خواستید انقلاب سبز کنید، بگو...." و دست دیگر را مشت می کنی که به صورتش بکوبی، دستت را بکش کنار. او نمی تواند حرف بزند.

رفته بودم پیش سعید حجاریان، زمانی که در شورای شهر بود، با دهها عمل جراحی سرپایش آورده بودند و هنوز صورتش و دستش به اراده خودش نبود. بزحمت گفت: " سید، مطلبت ات را خواندم و خندیدم. خیلی وقت بود نخندیده بودم" و من از سوئی خوشحال شدم که توانسته ام خنده ای را به دل رنجور سعید هدیه کنم و از سوی دیگر غمگین بودم که نکند با تکان همین خنده درد پیچیده باشد در تنش. تنی که بیمار آزادی و زخمی آگاهی شده بود.

آقای بازجو! حالا ایستاده ای و کاغذی را که بالای آن نوشته النجاه فی الصدق گذاشتی روبروی سعید و سووالی نوشته ای که " کلیه ارتباطاتت را با عوامل آمریکایی بنویس" و با تحکم به او می گوئی: " ما همه چیز رو می دونیم آقا سعید! بدجوری گیر افتادی، مگر فقط ساعت پنج صبح صدات کنن برای اعدام ببرنت، بنویس که با آمریکایی ها رابطه داشتی..." اما برادر من! آقای حسینی! آقای احمدی! هر کسی که هستی، سعید که نمی تواند بنویسد، او یک کلمه می خواهد بنویسد تمام وجودش پر درد می شود، چگونه بنویسد. زمانی می توانست بنویسد و با هر کلمه اش کشور را تکان دهد، اما دستش را از او گرفتید، زبانش را از او گرفتید، تبدیلش کردید به یک جسد متحرک، دیگر رهایش کن برادر.

کتابش تازه منتشر شده بود. پیش از آنکه از اتاق بیرون بروم، خم شدم که رویش را ببوسم و بروم، با همان زبان ناگویایش گفت " بیا" و یک کتاب را داد به من. صفحه اولش را باز کرد و با زحمت چیزی نوشت، امضایی، خطوطی درهم. تازه چند ماهی بود از بیمارستان بیرون آمده بود. وقتی که تیر خورد شریعتمداری چنان مقاله ای نوشت در مدح سعید گوئی که اسرائیلی ها ترورش کرده اند و دارودسته شریعتمداری پشت صحنه ترور نیستند. برادر بازجو! آیا شریعتمداری امروز با تو توافق نکرده که چگونه بازجویی کنی، چهره ات را نمی بینم، خودت نیستی. می دانم که آدمی مثل حجاریان را دست هرکسی نمی دهند و بازجوتر از حسین شین چه کسی است. اما لابد خود شریعتمداری هم می داند که سعید نمی تواند بنویسد. می دانم که اگر زیر شکنجه هم بود و تن نازنین اش سالم بود باز هم نمی توانست بنویسد، ولی با این تن رنجور و دست ناتوان چگونه بنویسد؟

آقای بازجو! آقای حسینی! آقای شریعتمداری! هر کسی که هستی. دستت را می گذاری زیر چانه سعید و فشار می دهی و می گوئی " تمام سوابق ات را بنویس" کدام سابقه را می خواهی؟ از کجای سعید حجاریان خبر نداری؟ از قدیمی ها بپرس و به او بیش از این فشار نیاور. او همان است که زمانی سیستم امنیتی کشور را ساخت و آنگاه که به بلوغ سیاسی اش رسید، تئوریسین اصلاحات و جامعه مدنی شد و چنان تحولی در ذهن و زبان ایرانیان ایجاد کرد که دشمنان مردم وقتی خواستند اصلاحات را ریشه کن کنند، یک راه مشخص پیدا کردند. شلیک به مغز سعید حجاریان. حالا تو چه می خواهی و از چه خبر نداری؟ اگر سابقه قبل از اصلاحاتش را می خواهی، برو آرشیو وزارت اطلاعات را ببین، اگر سابقه بعد از اصلاحاتش را می خواهی کتابهایش را بخوان، اگر می خواهی ببینی در خارج از کشور با چه کسانی تماس گرفته مطمئن باش جز فهرستی طولانی از پزشکانی که بدن رنجور حجاریان را عمل کردند، کسی را پیدا نمی کنی. دنبال چه می گردی؟ آقای بازجو! او همان فرزند انقلاب است که یک بار خورده شده. شما از یک جسد هم نمی توانید بگذرید؟

می بینمت که روبروی ویلچر سعید ایستاده ای و به پیشانی اش نگاه می کنی و آرزو می کنی کاش گلوله سعید عسگر به پیشانی سعید خورده بود و فکر می کنی کاش می توانستی آن جمجمه را بشکافی و ببینی در فکرش چه می گذرد و چگونه است که مغزش با وجود بدن رنجور و زخمی اش مثل ساعت کار می کند. با لگد هلش می دهی به عقب، او با گردنی خم شده نگاهت می کند. می خواهد بگوید، برادر من! دنبال ستاد ضدکودتا نگرد، تهران ستاد ضد کودتاست، همه کشور ستاد ضد کودتاست. مرکز جنگ روانی همه خانه های همه شهرهای کشور است. اگر دنبال رهبران جنبش می گردی باید یکی یکی مردم را بیاوری به زندان. زندان هایت جا ندارد. لب های سعید به آرامی تکان می خورد. به چیزی میان خنده و درد باز می شود.

برادر من! آقای بازجو! سعید حجاریان را یک بار کشته اید، یک بار تمام تنش را از کار انداختید، یک بار تمام وجودش را از یک ملت گرفتید، دیگر چه می خواهید؟ او نمی تواند بنویسد، دستش را آزار نده، کتکش نزن. او فرزند این ملت است. او نمی تواند به چیزی اعتراف کند، چه کسی باور می کند مردی که از یک پله نمی تواند براحتی بالا برود، در مقابل مامورانی که جلوی دوربین های تمام جهان معمولی ترین مردمان را وحشیانه می زنند، مقاومت کرده باشد. اصلا مقاومت یعنی چه؟ برای کسی که بدنش بطور طبیعی دائما در حال درد کشیدن است، رنجی بیش از این چه معنا دارد؟ قدرتتان همین است؟ تمام شکوه و اقتداری که کسب کرده اید با کتک زدن سعید حجاریان به دست آمده؟ منظورتان از مهرورزی همین بود؟ منظورتان از استفاده از نخبگان همین است؟ منظورتان از مدیریت جهانی همین است؟ آقای بازجو! بس کن! از سلول 216 بیا بیرون و بگو که نمی توانی با ننگ شکنجه دادن یک جسد بی تحرک زندگی کنی.

سالها بعد یک روز نوه ات از تو خواهد پرسید که چرا نام این خیابان سعید حجاریان است؟ و از پدربزرگ که همواره خودش را یکی از کارکنان دادگاه معرفی کرده خواهد پرسید سعید حجاریان کیست؟ و تو خوب می دانی سعید حجاریان کیست. حالا دوباره نگاه کن، به خودت، به آنها که بازجویی شان می کنی و وقتی چکمه ات را بالا می بری تا توی صورت یکی از مردان بزرگ این کشور بزنی، حداقل پایت کمی بلرزد. آدمی که پایش نمی لرزد، چیزی به نام آدم بودن در قلبش مرده است، بدون قلب چگونه می خواهی به زندگی ادامه بدهی؟

ابراهیم نبوی